Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar 2. maí 2026 07:32 2. maí er alþjóðlegur dagur hryggbólgusjúkdóma. Þeir sem ekki þekkja til þessa sjúkdóma gæti haldið að um sé að ræða sjaldgæfan vanda sem snertir fáa. Raunin er önnur. Þúsundir Íslendinga lifa með þessum langvinnu bólgusjúkdómum sem leggjast á hrygg og liði. Sjúkdómurinn er ólíkt mörgum öðrum gigtarsjúkdómum mun algengari hjá körlum en konum. Einkennin koma oftast fram hjá ungum mönnum á aldrinum 20-40 ára en því miður er oft löng bið eftir greiningu. Hryggbólgusjúkdómar, eins og hryggikt og skyldir sjúkdómar, eru ekki „bara bakverkir“. Þeir eru sjálfsofnæmissjúkdómar sem geta valdið langvinnum verkjum, stirðleika, þreytu og skertri færni til að taka þátt í daglegu lífi. Einkennin eru oft verst á morgnana, þegar líkaminn er stífur og sársaukinn mestur, en geta fylgt fólki allan daginn. Einnig getur jafnvægisskinið verið lélegt. Það sem gerir stöðuna sérstaklega krefjandi er að sjúkdómarnir eru oft ósýnilegir. Margir líta hraustlega út, en búa við stöðugan sársauka og orkuleysi sem hefur áhrif á vinnu, fjölskyldulíf og félagslega þátttöku. Þessi ósýnileiki getur leitt til misskilnings og vanmats, bæði í samfélaginu og jafnvel innan heilbrigðiskerfisins. orkuleysið getur líst sér þannig að þó svefninn sé 12 tímar getur fólk vaknað þreytt. Greining tekur oft of langan tíma. Það er ekki óalgengt að það líði mörg ár frá fyrstu einkennum þar til rétt greining fæst. Á þeim tíma getur sjúkdómurinn valdið óafturkræfum skaða á liðum og hrygg. Þess vegna skiptir snemmgreining sköpum. Um 30% þeirra sem eru með gigt geta fengið lithimnubólgur í augað sem getur orsakað blindu ef það er ekki meðhöndlað strax. Með réttri meðferð og eftirfylgni er hægt að draga úr einkennum, hægja á framgangi sjúkdómsins og bæta lífsgæði verulega. Meðferð hefur tekið miklum framförum á undanförnum árum. Ný lyf og markvissari nálgun í endurhæfingu hafa gjörbreytt lífi margra. En aðgengi að þjónustu, þekking og skilningur þarf að fylgja þeirri þróun. Það þarf að tryggja að allir sem þurfa fái tímanlega greiningu, viðeigandi meðferð og stuðning. Hryggbólgusjúkdómar hafa ekki aðeins áhrif á einstaklinginn heldur allt umhverfi hans. Fjölskyldur, vinnustaðir og samfélagið allt finna fyrir áhrifunum. Því er mikilvægt að við ræðum þetta opinskátt og byggjum upp meiri skilning. Á þessum alþjóðlega degi er tækifæri til að staldra við og spyrja: Erum við að gera nóg? Er hlustað á þá sem lifa með sjúkdóminn? Er kerfið nægilega sveigjanlegt til að mæta þörfum þeirra? Svar við þessum spurningum skiptir máli. Því á bak við hverja greiningu er manneskja sem vill lifa virku og innihaldsríku lífi – þrátt fyrir áskoranir. Ég er heppin að mín meðferð er að virka vel. Ég get hlaupið, hjólað, farið í fjallgöngur farið út með hundinn og unnið við smíðar. Við getum öll lagt okkar af mörkum. Með aukinni vitund, skilningi og stuðningi getum við breytt lífi þeirra sem lifa með hryggbólgusjúkdóma. Höfundur er formaður hryggiktarhóp Gigtarfélags Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson skrifar Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson skrifar Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski skrifar Skoðun Lyfjamál og ESB Einar Magnússon skrifar Skoðun Aðilar vinnumarkaðar munu áfram gera kjarasamninga innan ESB Kristján Þórður Snæbjarnarson skrifar Skoðun Lokum ekki dyrum Þorsteinn Ólafsson skrifar Skoðun Vellystingar á yfirdrætti Elías Pétursson skrifar Sjá meira
2. maí er alþjóðlegur dagur hryggbólgusjúkdóma. Þeir sem ekki þekkja til þessa sjúkdóma gæti haldið að um sé að ræða sjaldgæfan vanda sem snertir fáa. Raunin er önnur. Þúsundir Íslendinga lifa með þessum langvinnu bólgusjúkdómum sem leggjast á hrygg og liði. Sjúkdómurinn er ólíkt mörgum öðrum gigtarsjúkdómum mun algengari hjá körlum en konum. Einkennin koma oftast fram hjá ungum mönnum á aldrinum 20-40 ára en því miður er oft löng bið eftir greiningu. Hryggbólgusjúkdómar, eins og hryggikt og skyldir sjúkdómar, eru ekki „bara bakverkir“. Þeir eru sjálfsofnæmissjúkdómar sem geta valdið langvinnum verkjum, stirðleika, þreytu og skertri færni til að taka þátt í daglegu lífi. Einkennin eru oft verst á morgnana, þegar líkaminn er stífur og sársaukinn mestur, en geta fylgt fólki allan daginn. Einnig getur jafnvægisskinið verið lélegt. Það sem gerir stöðuna sérstaklega krefjandi er að sjúkdómarnir eru oft ósýnilegir. Margir líta hraustlega út, en búa við stöðugan sársauka og orkuleysi sem hefur áhrif á vinnu, fjölskyldulíf og félagslega þátttöku. Þessi ósýnileiki getur leitt til misskilnings og vanmats, bæði í samfélaginu og jafnvel innan heilbrigðiskerfisins. orkuleysið getur líst sér þannig að þó svefninn sé 12 tímar getur fólk vaknað þreytt. Greining tekur oft of langan tíma. Það er ekki óalgengt að það líði mörg ár frá fyrstu einkennum þar til rétt greining fæst. Á þeim tíma getur sjúkdómurinn valdið óafturkræfum skaða á liðum og hrygg. Þess vegna skiptir snemmgreining sköpum. Um 30% þeirra sem eru með gigt geta fengið lithimnubólgur í augað sem getur orsakað blindu ef það er ekki meðhöndlað strax. Með réttri meðferð og eftirfylgni er hægt að draga úr einkennum, hægja á framgangi sjúkdómsins og bæta lífsgæði verulega. Meðferð hefur tekið miklum framförum á undanförnum árum. Ný lyf og markvissari nálgun í endurhæfingu hafa gjörbreytt lífi margra. En aðgengi að þjónustu, þekking og skilningur þarf að fylgja þeirri þróun. Það þarf að tryggja að allir sem þurfa fái tímanlega greiningu, viðeigandi meðferð og stuðning. Hryggbólgusjúkdómar hafa ekki aðeins áhrif á einstaklinginn heldur allt umhverfi hans. Fjölskyldur, vinnustaðir og samfélagið allt finna fyrir áhrifunum. Því er mikilvægt að við ræðum þetta opinskátt og byggjum upp meiri skilning. Á þessum alþjóðlega degi er tækifæri til að staldra við og spyrja: Erum við að gera nóg? Er hlustað á þá sem lifa með sjúkdóminn? Er kerfið nægilega sveigjanlegt til að mæta þörfum þeirra? Svar við þessum spurningum skiptir máli. Því á bak við hverja greiningu er manneskja sem vill lifa virku og innihaldsríku lífi – þrátt fyrir áskoranir. Ég er heppin að mín meðferð er að virka vel. Ég get hlaupið, hjólað, farið í fjallgöngur farið út með hundinn og unnið við smíðar. Við getum öll lagt okkar af mörkum. Með aukinni vitund, skilningi og stuðningi getum við breytt lífi þeirra sem lifa með hryggbólgusjúkdóma. Höfundur er formaður hryggiktarhóp Gigtarfélags Íslands.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðilar vinnumarkaðar munu áfram gera kjarasamninga innan ESB Kristján Þórður Snæbjarnarson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun