Skoðun

Mið­flokkarnir tveir í Kópa­vogi

Pétur Björgvin Sveinsson skrifar

Ég ólst upp í Kópavogi og elskaði það. Spilaði fótbolta með HK í Fossvogsdalnum og hef fylgst með bænum stækka og samfélaginu með. Sá Kópavogur sem ég þekki, hefur alltaf verið samhent og öflugt samfélag.

Kosningarnar 16. maí snúast um hvernig við viljum sjá samfélagið í Kópavogi þróast. Viljum við litríkt samfélag eða litlaust? Samhentari og sterkari Kópavog en í dag eða sundraðan bæ þar sem náungakærleikur er skilyrtur við tiltekin mannleg einkenni?

Svarthvítur veruleiki

Orðræða síðustu daga og vikur frá Miðflokknum hefur verið orðræða gamalla og lokaðra tíma. Tíma þar sem hlutskipti voru ójöfn og lífið svarthvítt. Ekki bara fyrir hinsegin einstaklinga heldur okkur öll. Konur, karla og kvár. Stúlkur, drengi og stálp.

Þetta er ekki ný orðræða frá Miðflokknum, flokkurinn hefur alla tíð daðrað við hana. Alið á hræðslu við það sem ekki fellur í normið. Fyrst var trans fólk tekið fyrir og nú á koma samkynhneigðum aftur inn skápinn og konum aftur tekjulausum á bakvið eldavélina í nafni valfrelsis.

Þetta byrjar nefnilega allt einhvers staðar.

Ef við byrjum á því að fjarlægja fána mannréttinda og frelsis - hvað er þá næst? Á að hætta allri fræðslu eða samtölum um fjölbreytileika? Á að þegja um tilveru hinsegin fólks af því að hún passar ekki inn í svarthvítan og litlausan heim Miðflokksmanna, heim þar sem við ættum öll helst að vera steypt í sama mót?

Ærandi þögn

Þögn Sjálfstæðismanna í Kópavogi um regnbogafánann hefur einnig verið eftirtektarverð.

Nú hefur bæjarstjóri Kópavogs og oddviti Sjálfstæðisflokksins deilt við oddvita Miðflokksins um hvort Kópavogsbær hafi gert samning við Samtökin ’78 um mannréttinda- og fjölbreytileikafræðslu. Í stað þess að standa keik með mikilvægri fræðslu virðist áherslan hafa farið í að fjarlægja sig frá henni.

Ég vona að um sé að ræða hliðarspor hjá flokki sem hefur kennt sig við frelsi einstaklingsins. Mannréttindi eru ekki tískuvara eða eitthvað sem hægt er að taka upp og leggja frá sér eftir því hvernig vindar blása.

Í nafni einfaldleikans

Þau sem helst tala gegn hinseginleikanum og valfrelsi kvenna eru þeir sem beita fyrir sig einfaldleikanum: Það var allt einfaldara og þægilegra í gamla daga. Þetta var ekki svona flókið. Öllum leið betur. Mæður voru meira heima, hommar voru bara á vissum stöðum og allir sem voru öðruvísi voru stimplaðir geðsjúkir. Mjög þægilegt.

Fyrir alla nema þá sem um ræðir.

Frelsi, fjölbreytileiki og fræðsla eru lykilatriði í þeirri framtíðarsýn sem Viðreisn í Kópavogi stendur fyrir. Við viljum að börn og ungmenni viti að lífið sé allskonar og að þau megi haga því eins og þeim sýnist.

Við viljum senda ungum konum í fæðingarorlofi þau skilaboð að endurkoma þeirra út á atvinnumarkaðinn skipti jafn miklu máli og endurkoma maka þeirra. Þá sendum við ungum feðrum þau skilaboð að við sjáum og fögnum ávinningnum af því að þeir taki virkan þátt í lífi og uppeldi ungra barna sinna.

Og þeir sem vilja halda áfram að beita sér fyrir einfaldleikanum geta auðveldlega gert það - fljótlegast er að hætta að skipta sér að lífi annarra og öðlast þannig einfaldara líf.

Sterkt samfélag stendur þétt á bak við hvern og einn einstakling og fagnar fjölbreytileika sinna íbúa.

Fyrir það stendur Viðreisn!

Höfundur er varaþingmaður og 2. sæti lista Viðreisnar í Kópavogi.




Skoðun

Skoðun

Gæði kennslu: Far­sæld sem mark­mið menntunar

Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar

Sjá meira


×