Í ljósi sögunnar - Hugleiðing eftir kosningar Ámundi Loftsson skrifar 17. maí 2026 14:32 Eftir fall bankanna 2008 varð fullt útúr dyrum af fólki hjá hjá VG sem var arftaki Alþýðubandalagsins þegar stofnun Samfylkingarinnar hafði mistekist. Samfylkingin átti eins og nafnið ber með sér að vera sameiningarvettvangur félagshyggju- og jafnaðarmanna á Íslandi. Ákafi kratanna að koma Íslandi í Evrópusambandið var það sem eitraði þennan sameiningarvettvang og V G varð til. Væntingarnar til VG voru miklar á þessum tíma. Hið ábyrðarlausa lánadrifna góðæri hafði hrunið og tími ábirgra stjórnmála var runninn upp. En V G brást síðan væntingum almennings í eftirmálum hrunsins með eftirminnilegum og skelfilegum afleiðingum og til urðu hópar eins og Píratar, Alþýðufylkingin og Sósíalistaflokkurinn. Það er óþarfi að rekja sögu þessara hópa að öðru leyti en því að þeir hafa öðru fremur haldið félagshyggjufólki sundruðu. Fokkur Fólksins, sem á einnig uppruna sinn í þessum dapurlega veruleika er kannski eina raunhæfa von þeirra sem höllum fæti standa og háðir eru úrræðum sem ekki eru ofurseldar hagnaðarhyggju. Það sem svo endanlega gerði útaf við möguleika á samstöðu og árangri félagshyggjufólks í stjórnmálum var átta ára ríkisstjórnarseta VG í fangi Sjálfstæðisflokksins. Það innsiglaði varanlega sundrun þess. Félagshyggjufólki er fyrirmunað að standa saman um sín baráttumál. Staða stjórnmálanna á Íslandi er svo eftir eftir því. Höfundur er fyrrum sjómaður og bóndi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar Skoðun Skoðun Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir skrifar Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Hver ertu þegar yfirmaðurinn fer út úr herberginu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Varnir frá 2019, ógnir frá 2026 Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason skrifar Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Sjá meira
Eftir fall bankanna 2008 varð fullt útúr dyrum af fólki hjá hjá VG sem var arftaki Alþýðubandalagsins þegar stofnun Samfylkingarinnar hafði mistekist. Samfylkingin átti eins og nafnið ber með sér að vera sameiningarvettvangur félagshyggju- og jafnaðarmanna á Íslandi. Ákafi kratanna að koma Íslandi í Evrópusambandið var það sem eitraði þennan sameiningarvettvang og V G varð til. Væntingarnar til VG voru miklar á þessum tíma. Hið ábyrðarlausa lánadrifna góðæri hafði hrunið og tími ábirgra stjórnmála var runninn upp. En V G brást síðan væntingum almennings í eftirmálum hrunsins með eftirminnilegum og skelfilegum afleiðingum og til urðu hópar eins og Píratar, Alþýðufylkingin og Sósíalistaflokkurinn. Það er óþarfi að rekja sögu þessara hópa að öðru leyti en því að þeir hafa öðru fremur haldið félagshyggjufólki sundruðu. Fokkur Fólksins, sem á einnig uppruna sinn í þessum dapurlega veruleika er kannski eina raunhæfa von þeirra sem höllum fæti standa og háðir eru úrræðum sem ekki eru ofurseldar hagnaðarhyggju. Það sem svo endanlega gerði útaf við möguleika á samstöðu og árangri félagshyggjufólks í stjórnmálum var átta ára ríkisstjórnarseta VG í fangi Sjálfstæðisflokksins. Það innsiglaði varanlega sundrun þess. Félagshyggjufólki er fyrirmunað að standa saman um sín baráttumál. Staða stjórnmálanna á Íslandi er svo eftir eftir því. Höfundur er fyrrum sjómaður og bóndi.
Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar