Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar 24. júní 2026 09:01 Ísland hafði átt erfiðan dag, það var þreytt og allir að nöldra í því, það var niðurdregið og lítið í sér, enda höfðu sumir verið að tala um að það stæði sig ekki nógu vel og ætti kannski bara að flytja heim til „mömmu“ aftur. Með allt þetta í kollinum sofnaði Ísland loksins þegar langt var liðið á nótt. Íslandi dreymdi að það væri heima hjá „mömmu“ að reyna að semja um að flytja aftur heim, það vissi samt fullvel að það var fátt að semja um, það lá á borðinu fyrirfram. Ísland vissi líka að ef það flytti til „mömmu“ gæti það sennilega aldrei flutt aftur burt, hvorki börnin né afkomendur þeirraum ókomna framtíð, svo þetta var ekki ákvörðun sem mætti taka í fljótfærni. Ísland þyrfti að borga heim, annað væri ekki sanngjarnt, en á móti kemur að það getur fengið styrki frá „mömmu“, til dæmis ef það vantaði ný föt í vinnuna, en Ísland myndi eignast 27 hálfsystkini og sum þeirra hafa lægri laun en Ísland svo stundum fær það ekki styrki sem það sækist eftir. Ísland má borða heima en þá ræður „mamma“ hvað er í matinn en auðvitað má Ísland borða annars staðar en þá þarf það að borga meira en það þurfti áður en það flutti heim. Ísland má eiga vini en helst bara vini sem „mamma“ er hlynnt svo Ísland þarf að hætta að umgangast suma vini sína og vera meira kammó við vini „mömmu“. Það þarf líka að kaupa hluti frá vinum „mömmu“ nema nú þyrfti að borga miklu meira fyrir þá en áður Það eru skoðanir „mömmu“ sem gilda út á við og Ísland verður að leyfa mömmu að tala og ákvarða fyrir sína hönd, nú er bara einn fulltrúi fyrir heimilið sem fer og talar og semur við aðra eins og „mamma“ vill, Ísland og systkini þess geta reynt að mótmæla en eru þá oft beitt þrýstingi eða fá ekki styrkina sína eins og lofað var, það þarf samt að borga heim. Það er ekki vinsælt að vera ósammála „mömmu“ Ísland á eignir, jörð með vatni og leyfi til að veiða fisk, það átti fossa og óspillt land, nú þurfti Ísland að leyfa „mömmu“ og systkinum sínum að ráðstafa því með því, jú, það átti þetta allt enn svona að nafninu til, því hvernig eign er það sem þú mátt ekki ráðstafa sjálfur? Ísland var mjög hugsi og bylti sér í svefni og umlaði nei, nei. Ísland mátti, ja, eða átti að taka upp sér gjaldmiðil heimilisins. Flest systkini þess höfðu gert það en það hafði gengið misvel. Ísland vissi þetta vel en ákvað að skoða málið samt. En fyrst þurfti Ísland að laga til í fjármálunum hjá sér, þau voru í smá ólestri og Ísland borgaði háa vexti, það gat fengið lán hjá „mömmu“ til að laga þetta og hafði tvö ár til að sýna að því væri treystandi til að taka upp heimilisgjaldmiðilinn. Ísland þarf líka að setja merki „mömmu“ á næstum alla hluti, vegabréf, bílinn og á þá hluti sem hún styrkir Ísland um. Það á að sjást og vera öllum ljóst að Ísland tilheyri „mömmu“. Ísland vaknar upp með andfælum, með hraðan hjartslátt og erfitt með andardrátt eins og eitthvað þungt hvíli á því. En guði sé lof, þetta var bara draumur, vond martröð. Ísland fer á fætur og fær sér hreint ókeypis vatn úr krananum til að róa sig, en það er hugsi. það þarf að gera eitthvað í sínum málum, það lagar sér morgunmat og fær sér kaffi, byrjar að skrifa niður hvað þarf að gera, pantar tíma hjá bankaráðgjafanum til að koma fjármálunum í lag, setur sér markmið til að minnka útgjöldin sín, strangar reglur, þetta verður vissulega erfitt en Ísland getur þetta og það getur það sjálft og þarf ekki að beygja sig undir strangari reglur annarra, það getur borið höfuðið hátt, sjálfstætt og frjálst með yfirráð yfir sínum eignum og fjármálum og getur gert samninga við vini sína beint, eins og það hefur alltaf gert. Ísland er ekki lítið í sér lengur, enda engin þörf á. Ísland hringir í mömmu til að láta vita að það ætlir ekki að flytja heim, en lofar að koma oft í heimsókn, enda hefur samband þess við mömmu og hálfsystkinin 27 alltaf verið gott. Í gleði sinni yfir því að þetta hafi verið draumur og að hafa tekið ákvarðanir til að koma sínum málum í betri jarðveg, hringir það í vini sína og býður þeim í veislu til að fagna, á morgun ætlar það að setja allt á fullt og þá er gott að eiga vini. Ísland lifði hamingjusamt alla tíð upp frá því. ENDIR Höfundur er félagi í Til Vinstri við ESB. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmunda G. Guðmundsdóttir Mest lesið Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar Skoðun Skoðun Skoðun Loksins úr mínus í plús Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Hreyfing skiptir sköpum – fyrir og eftir heilablóðfall Guðbjörg Þóra Andrésdóttir skrifar Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Eru tómstundir allra? Margrét Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Öryggisnet í 90 ár! Unnur Sverrisdóttir skrifar Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir skrifar Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Hver ertu þegar yfirmaðurinn fer út úr herberginu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Varnir frá 2019, ógnir frá 2026 Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason skrifar Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Sjá meira
Ísland hafði átt erfiðan dag, það var þreytt og allir að nöldra í því, það var niðurdregið og lítið í sér, enda höfðu sumir verið að tala um að það stæði sig ekki nógu vel og ætti kannski bara að flytja heim til „mömmu“ aftur. Með allt þetta í kollinum sofnaði Ísland loksins þegar langt var liðið á nótt. Íslandi dreymdi að það væri heima hjá „mömmu“ að reyna að semja um að flytja aftur heim, það vissi samt fullvel að það var fátt að semja um, það lá á borðinu fyrirfram. Ísland vissi líka að ef það flytti til „mömmu“ gæti það sennilega aldrei flutt aftur burt, hvorki börnin né afkomendur þeirraum ókomna framtíð, svo þetta var ekki ákvörðun sem mætti taka í fljótfærni. Ísland þyrfti að borga heim, annað væri ekki sanngjarnt, en á móti kemur að það getur fengið styrki frá „mömmu“, til dæmis ef það vantaði ný föt í vinnuna, en Ísland myndi eignast 27 hálfsystkini og sum þeirra hafa lægri laun en Ísland svo stundum fær það ekki styrki sem það sækist eftir. Ísland má borða heima en þá ræður „mamma“ hvað er í matinn en auðvitað má Ísland borða annars staðar en þá þarf það að borga meira en það þurfti áður en það flutti heim. Ísland má eiga vini en helst bara vini sem „mamma“ er hlynnt svo Ísland þarf að hætta að umgangast suma vini sína og vera meira kammó við vini „mömmu“. Það þarf líka að kaupa hluti frá vinum „mömmu“ nema nú þyrfti að borga miklu meira fyrir þá en áður Það eru skoðanir „mömmu“ sem gilda út á við og Ísland verður að leyfa mömmu að tala og ákvarða fyrir sína hönd, nú er bara einn fulltrúi fyrir heimilið sem fer og talar og semur við aðra eins og „mamma“ vill, Ísland og systkini þess geta reynt að mótmæla en eru þá oft beitt þrýstingi eða fá ekki styrkina sína eins og lofað var, það þarf samt að borga heim. Það er ekki vinsælt að vera ósammála „mömmu“ Ísland á eignir, jörð með vatni og leyfi til að veiða fisk, það átti fossa og óspillt land, nú þurfti Ísland að leyfa „mömmu“ og systkinum sínum að ráðstafa því með því, jú, það átti þetta allt enn svona að nafninu til, því hvernig eign er það sem þú mátt ekki ráðstafa sjálfur? Ísland var mjög hugsi og bylti sér í svefni og umlaði nei, nei. Ísland mátti, ja, eða átti að taka upp sér gjaldmiðil heimilisins. Flest systkini þess höfðu gert það en það hafði gengið misvel. Ísland vissi þetta vel en ákvað að skoða málið samt. En fyrst þurfti Ísland að laga til í fjármálunum hjá sér, þau voru í smá ólestri og Ísland borgaði háa vexti, það gat fengið lán hjá „mömmu“ til að laga þetta og hafði tvö ár til að sýna að því væri treystandi til að taka upp heimilisgjaldmiðilinn. Ísland þarf líka að setja merki „mömmu“ á næstum alla hluti, vegabréf, bílinn og á þá hluti sem hún styrkir Ísland um. Það á að sjást og vera öllum ljóst að Ísland tilheyri „mömmu“. Ísland vaknar upp með andfælum, með hraðan hjartslátt og erfitt með andardrátt eins og eitthvað þungt hvíli á því. En guði sé lof, þetta var bara draumur, vond martröð. Ísland fer á fætur og fær sér hreint ókeypis vatn úr krananum til að róa sig, en það er hugsi. það þarf að gera eitthvað í sínum málum, það lagar sér morgunmat og fær sér kaffi, byrjar að skrifa niður hvað þarf að gera, pantar tíma hjá bankaráðgjafanum til að koma fjármálunum í lag, setur sér markmið til að minnka útgjöldin sín, strangar reglur, þetta verður vissulega erfitt en Ísland getur þetta og það getur það sjálft og þarf ekki að beygja sig undir strangari reglur annarra, það getur borið höfuðið hátt, sjálfstætt og frjálst með yfirráð yfir sínum eignum og fjármálum og getur gert samninga við vini sína beint, eins og það hefur alltaf gert. Ísland er ekki lítið í sér lengur, enda engin þörf á. Ísland hringir í mömmu til að láta vita að það ætlir ekki að flytja heim, en lofar að koma oft í heimsókn, enda hefur samband þess við mömmu og hálfsystkinin 27 alltaf verið gott. Í gleði sinni yfir því að þetta hafi verið draumur og að hafa tekið ákvarðanir til að koma sínum málum í betri jarðveg, hringir það í vini sína og býður þeim í veislu til að fagna, á morgun ætlar það að setja allt á fullt og þá er gott að eiga vini. Ísland lifði hamingjusamt alla tíð upp frá því. ENDIR Höfundur er félagi í Til Vinstri við ESB.
Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar