Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar 24. júní 2026 09:01 Ísland hafði átt erfiðan dag, það var þreytt og allir að nöldra í því, það var niðurdregið og lítið í sér, enda höfðu sumir verið að tala um að það stæði sig ekki nógu vel og ætti kannski bara að flytja heim til „mömmu“ aftur. Með allt þetta í kollinum sofnaði Ísland loksins þegar langt var liðið á nótt. Íslandi dreymdi að það væri heima hjá „mömmu“ að reyna að semja um að flytja aftur heim, það vissi samt fullvel að það var fátt að semja um, það lá á borðinu fyrirfram. Ísland vissi líka að ef það flytti til „mömmu“ gæti það sennilega aldrei flutt aftur burt, hvorki börnin né afkomendur þeirraum ókomna framtíð, svo þetta var ekki ákvörðun sem mætti taka í fljótfærni. Ísland þyrfti að borga heim, annað væri ekki sanngjarnt, en á móti kemur að það getur fengið styrki frá „mömmu“, til dæmis ef það vantaði ný föt í vinnuna, en Ísland myndi eignast 27 hálfsystkini og sum þeirra hafa lægri laun en Ísland svo stundum fær það ekki styrki sem það sækist eftir. Ísland má borða heima en þá ræður „mamma“ hvað er í matinn en auðvitað má Ísland borða annars staðar en þá þarf það að borga meira en það þurfti áður en það flutti heim. Ísland má eiga vini en helst bara vini sem „mamma“ er hlynnt svo Ísland þarf að hætta að umgangast suma vini sína og vera meira kammó við vini „mömmu“. Það þarf líka að kaupa hluti frá vinum „mömmu“ nema nú þyrfti að borga miklu meira fyrir þá en áður Það eru skoðanir „mömmu“ sem gilda út á við og Ísland verður að leyfa mömmu að tala og ákvarða fyrir sína hönd, nú er bara einn fulltrúi fyrir heimilið sem fer og talar og semur við aðra eins og „mamma“ vill, Ísland og systkini þess geta reynt að mótmæla en eru þá oft beitt þrýstingi eða fá ekki styrkina sína eins og lofað var, það þarf samt að borga heim. Það er ekki vinsælt að vera ósammála „mömmu“ Ísland á eignir, jörð með vatni og leyfi til að veiða fisk, það átti fossa og óspillt land, nú þurfti Ísland að leyfa „mömmu“ og systkinum sínum að ráðstafa því með því, jú, það átti þetta allt enn svona að nafninu til, því hvernig eign er það sem þú mátt ekki ráðstafa sjálfur? Ísland var mjög hugsi og bylti sér í svefni og umlaði nei, nei. Ísland mátti, ja, eða átti að taka upp sér gjaldmiðil heimilisins. Flest systkini þess höfðu gert það en það hafði gengið misvel. Ísland vissi þetta vel en ákvað að skoða málið samt. En fyrst þurfti Ísland að laga til í fjármálunum hjá sér, þau voru í smá ólestri og Ísland borgaði háa vexti, það gat fengið lán hjá „mömmu“ til að laga þetta og hafði tvö ár til að sýna að því væri treystandi til að taka upp heimilisgjaldmiðilinn. Ísland þarf líka að setja merki „mömmu“ á næstum alla hluti, vegabréf, bílinn og á þá hluti sem hún styrkir Ísland um. Það á að sjást og vera öllum ljóst að Ísland tilheyri „mömmu“. Ísland vaknar upp með andfælum, með hraðan hjartslátt og erfitt með andardrátt eins og eitthvað þungt hvíli á því. En guði sé lof, þetta var bara draumur, vond martröð. Ísland fer á fætur og fær sér hreint ókeypis vatn úr krananum til að róa sig, en það er hugsi. það þarf að gera eitthvað í sínum málum, það lagar sér morgunmat og fær sér kaffi, byrjar að skrifa niður hvað þarf að gera, pantar tíma hjá bankaráðgjafanum til að koma fjármálunum í lag, setur sér markmið til að minnka útgjöldin sín, strangar reglur, þetta verður vissulega erfitt en Ísland getur þetta og það getur það sjálft og þarf ekki að beygja sig undir strangari reglur annarra, það getur borið höfuðið hátt, sjálfstætt og frjálst með yfirráð yfir sínum eignum og fjármálum og getur gert samninga við vini sína beint, eins og það hefur alltaf gert. Ísland er ekki lítið í sér lengur, enda engin þörf á. Ísland hringir í mömmu til að láta vita að það ætlir ekki að flytja heim, en lofar að koma oft í heimsókn, enda hefur samband þess við mömmu og hálfsystkinin 27 alltaf verið gott. Í gleði sinni yfir því að þetta hafi verið draumur og að hafa tekið ákvarðanir til að koma sínum málum í betri jarðveg, hringir það í vini sína og býður þeim í veislu til að fagna, á morgun ætlar það að setja allt á fullt og þá er gott að eiga vini. Ísland lifði hamingjusamt alla tíð upp frá því. ENDIR Höfundur er félagi í Til Vinstri við ESB. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmunda G. Guðmundsdóttir Mest lesið Góð þjónusta kostar, slök þjónusta kostar meira Laufey E. Gissurardóttir Skoðun Iceland Is Better Off than Switzerland Carl Baudenbacher Skoðun Við í Ölfusi höfum ekki beðið eftir öðrum, við erum leiðandi Grétar Ingi Erlendsson Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson Skoðun VSK á baðlón: Vandinn er ekki skatturinn heldur fyrirvarinn Guðmundur Björnsson Skoðun Nýr meirihluti tók við leikskólakerfi í stórsókn Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir,Bjarnveig Birta Bjarnadóttir Skoðun Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir Skoðun Heggur sá er hlífa skyldi Rósa Guðbjartsdóttir Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun VSK á baðlón: Vandinn er ekki skatturinn heldur fyrirvarinn Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Tækifærið í Stofnun atvinnuveganna Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar Skoðun Heggur sá er hlífa skyldi Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Sporin í snjónum Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Stórefla þarf kjarnahlutverk ASÍ Arnaldur Grétarsson skrifar Skoðun Fullorðið fatlað fólk á rétt á áframhaldandi ráðgjöf og greiningu Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar Skoðun Við í Ölfusi höfum ekki beðið eftir öðrum, við erum leiðandi Grétar Ingi Erlendsson skrifar Skoðun Hvernig get ég fundið ró þegar barnið mitt er í uppnámi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Vill ráðherra veikja lífeyriskerfið? Finnbjörn A Hermannsson skrifar Skoðun Iceland Is Better Off than Switzerland Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nýr meirihluti tók við leikskólakerfi í stórsókn Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir,Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar Skoðun Góð þjónusta kostar, slök þjónusta kostar meira Laufey E. Gissurardóttir skrifar Skoðun Kostnaðurinn við nei Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hver stal kökunni úr krúsinni? Gunnar Valur Sveinsson skrifar Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar Skoðun Sjónvarpið 60 ára: Þögnin segir líka sögu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Takk Hörður Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Firrur um aflareglu fyrir þorsk Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun EES málið, ESA og fullveldi Íslands og tími komin til varna Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Sýnum viljann í verki Aðalbjörg Stefanía Helgadóttir skrifar Skoðun Bókun 35 – þegar molnar undan stjórnkerfinu Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Pínu sársauki á unga fólkið? Helgi Bárðarson skrifar Skoðun Austurland margborgar sig Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þorum við að tala um sorgina? Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Verklokafælni stjórnvalda Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við getum gert betur Hulda Brá Magnadóttir skrifar Skoðun Hverjum er frelsið ætlað? Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar Sjá meira
Ísland hafði átt erfiðan dag, það var þreytt og allir að nöldra í því, það var niðurdregið og lítið í sér, enda höfðu sumir verið að tala um að það stæði sig ekki nógu vel og ætti kannski bara að flytja heim til „mömmu“ aftur. Með allt þetta í kollinum sofnaði Ísland loksins þegar langt var liðið á nótt. Íslandi dreymdi að það væri heima hjá „mömmu“ að reyna að semja um að flytja aftur heim, það vissi samt fullvel að það var fátt að semja um, það lá á borðinu fyrirfram. Ísland vissi líka að ef það flytti til „mömmu“ gæti það sennilega aldrei flutt aftur burt, hvorki börnin né afkomendur þeirraum ókomna framtíð, svo þetta var ekki ákvörðun sem mætti taka í fljótfærni. Ísland þyrfti að borga heim, annað væri ekki sanngjarnt, en á móti kemur að það getur fengið styrki frá „mömmu“, til dæmis ef það vantaði ný föt í vinnuna, en Ísland myndi eignast 27 hálfsystkini og sum þeirra hafa lægri laun en Ísland svo stundum fær það ekki styrki sem það sækist eftir. Ísland má borða heima en þá ræður „mamma“ hvað er í matinn en auðvitað má Ísland borða annars staðar en þá þarf það að borga meira en það þurfti áður en það flutti heim. Ísland má eiga vini en helst bara vini sem „mamma“ er hlynnt svo Ísland þarf að hætta að umgangast suma vini sína og vera meira kammó við vini „mömmu“. Það þarf líka að kaupa hluti frá vinum „mömmu“ nema nú þyrfti að borga miklu meira fyrir þá en áður Það eru skoðanir „mömmu“ sem gilda út á við og Ísland verður að leyfa mömmu að tala og ákvarða fyrir sína hönd, nú er bara einn fulltrúi fyrir heimilið sem fer og talar og semur við aðra eins og „mamma“ vill, Ísland og systkini þess geta reynt að mótmæla en eru þá oft beitt þrýstingi eða fá ekki styrkina sína eins og lofað var, það þarf samt að borga heim. Það er ekki vinsælt að vera ósammála „mömmu“ Ísland á eignir, jörð með vatni og leyfi til að veiða fisk, það átti fossa og óspillt land, nú þurfti Ísland að leyfa „mömmu“ og systkinum sínum að ráðstafa því með því, jú, það átti þetta allt enn svona að nafninu til, því hvernig eign er það sem þú mátt ekki ráðstafa sjálfur? Ísland var mjög hugsi og bylti sér í svefni og umlaði nei, nei. Ísland mátti, ja, eða átti að taka upp sér gjaldmiðil heimilisins. Flest systkini þess höfðu gert það en það hafði gengið misvel. Ísland vissi þetta vel en ákvað að skoða málið samt. En fyrst þurfti Ísland að laga til í fjármálunum hjá sér, þau voru í smá ólestri og Ísland borgaði háa vexti, það gat fengið lán hjá „mömmu“ til að laga þetta og hafði tvö ár til að sýna að því væri treystandi til að taka upp heimilisgjaldmiðilinn. Ísland þarf líka að setja merki „mömmu“ á næstum alla hluti, vegabréf, bílinn og á þá hluti sem hún styrkir Ísland um. Það á að sjást og vera öllum ljóst að Ísland tilheyri „mömmu“. Ísland vaknar upp með andfælum, með hraðan hjartslátt og erfitt með andardrátt eins og eitthvað þungt hvíli á því. En guði sé lof, þetta var bara draumur, vond martröð. Ísland fer á fætur og fær sér hreint ókeypis vatn úr krananum til að róa sig, en það er hugsi. það þarf að gera eitthvað í sínum málum, það lagar sér morgunmat og fær sér kaffi, byrjar að skrifa niður hvað þarf að gera, pantar tíma hjá bankaráðgjafanum til að koma fjármálunum í lag, setur sér markmið til að minnka útgjöldin sín, strangar reglur, þetta verður vissulega erfitt en Ísland getur þetta og það getur það sjálft og þarf ekki að beygja sig undir strangari reglur annarra, það getur borið höfuðið hátt, sjálfstætt og frjálst með yfirráð yfir sínum eignum og fjármálum og getur gert samninga við vini sína beint, eins og það hefur alltaf gert. Ísland er ekki lítið í sér lengur, enda engin þörf á. Ísland hringir í mömmu til að láta vita að það ætlir ekki að flytja heim, en lofar að koma oft í heimsókn, enda hefur samband þess við mömmu og hálfsystkinin 27 alltaf verið gott. Í gleði sinni yfir því að þetta hafi verið draumur og að hafa tekið ákvarðanir til að koma sínum málum í betri jarðveg, hringir það í vini sína og býður þeim í veislu til að fagna, á morgun ætlar það að setja allt á fullt og þá er gott að eiga vini. Ísland lifði hamingjusamt alla tíð upp frá því. ENDIR Höfundur er félagi í Til Vinstri við ESB.
Nýr meirihluti tók við leikskólakerfi í stórsókn Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir,Bjarnveig Birta Bjarnadóttir Skoðun
Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar
Skoðun Fullorðið fatlað fólk á rétt á áframhaldandi ráðgjöf og greiningu Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar
Skoðun Nýr meirihluti tók við leikskólakerfi í stórsókn Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir,Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar
Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar
Nýr meirihluti tók við leikskólakerfi í stórsókn Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir,Bjarnveig Birta Bjarnadóttir Skoðun