Fúlir for­eldrar fá svarta spjaldið

Rúmenska knattspyrnusambandið er það fyrsta í heiminum til þess að kynna svarta spjaldið til leiks, í baráttu sinni fyrir því að ungir iðkendur fái að njóta þess að spila fótbolta án of mikilla afskipta foreldra og annarra áhorfenda. Svarta spjaldið er raunar bara nýjasta skrefið í þeirri baráttu.

Svarta spjaldið verður notað í öllum aldursflokkum frá 7-16 ára og hefur þegar verið tekið í notkun. Rúmenska sambandið segir að ekki sé hægt að líða það að börn séu fórnarlömb metnaðar, pressu og pirrings fullorðinna áhorfenda.

Nýju reglurnar um svarta spjaldið skiptast í þrjú skref:

1. skref – Viðvörun: Dómarinn stöðvar leikinn tímabundið og biður þjálfarana að tala beint við sína eigin stuðningsmenn eða foreldra svo að ólætin stöðvist þegar í stað. Þar sem kallkerfi er til staðar verða tilkynningar einnig sendar til áhorfenda.

2. skref – Tímabundin 10 mínútna stöðvun leiks: Ef hegðunin heldur áfram frestar dómarinn leiknum í 10 mínútur og sendir liðin í búningsklefana. Á þessum tíma munu þjálfarar aftur reyna að draga úr hegðun áhorfenda.

3. skref – Svarta spjaldinu veifað og leikur flautaður af: Ef móðgandi hegðun heldur áfram eftir að leikur hefst að nýju flautar dómarinn til leiksloka. Leikurinn er endanlega flautaður af og ekki er hægt að hefja hann að nýju.

Hegðun sem valdið getur svarta spjaldinu getur beinst að öllum þátttakendum leiksins, hvort sem er leikmönnum, dómurum, þjálfurum eða öðrum áhofendum.

Með þessu segist sambandið vera að berjast gegn sársaukafyllstu „brotunum“ í yngri flokka fótbolta, sem séu pressa og leiðindi frá foreldrum og öðrum áhorfendum.

Öll knattspyrnufélög í Rúmeníu hafa fengið sérstak plaköt og borða með upplýsingum um það hvernig foreldrar skuli haga sér á leikjum.

Áður hefur hvert lið, í öllum aldursflokkum, þurft að tilnefna foreldri sem ljúka skal námskeiði í barnavernd og hefur eftirlit með hegðun foreldra.

Á síðustu leiktíð fór rúmenska sambandið líka af stað með „Þagnardaginn“ í U13 og U14-deildunum. Þá fá liðin að spila án þess að nokkur megi kalla inn á völlinn, hvorki þjálfarar né foreldrar, í þeirri von að krakkarnir læri að taka sínar ákvarðanir sjálf og njóti þess að spila fótbolta án þess að eiga sífellt von á aðfinnslum þeirra fullorðnu.