Gervigreind leysir ekki mannlega þjónustu af hólmi – hún gerir hana verðmætari Ingibjörg Valdimarsdóttir skrifar 23. mars 2026 08:47 Gervigreind hefur á undanförnum árum umbreytt því hvernig fyrirtæki nálgast þjónustu. Sjálfvirk svör og spjallmenni hafa gert það að verkum að hægt er að afgreiða einfaldar fyrirspurnir hraðar en nokkru sinni fyrr. Fyrir fyrirtæki eykur þetta hagræðingu og bætir tímastjórnun. En í allri þessari þróun gleymist stundum eitt grundvallaratriði: fólk vill enn tala við fólk. Í þjónustu snýst ekki allt um hraða – heldur traust, skilning og tengingu. Þegar viðskiptavinur hefur samband er það sjaldnast eingöngu til að fá svar við einfaldri spurningu. Oft liggur eitthvað meira að baki eins og óvissa, þörf fyrir dýpri skilning og leiðbeiningar. Hvað kostar að missa mannlega snertingu í þjónustu? Samkvæmt alþjóðlegum könnunum vilja yfir 70% viðskiptavina tala við manneskju þegar málið er mikilvægt eða flókið. Þá sýna rannsóknir að fyrirtæki, sem veita góða persónulega þjónustu geta aukið tryggð viðskiptavina um tugi prósenta og hækkað líftímavirði þeirra verulega. Símsvörunarfyrirtæki sjá þetta daglega en þau sinna símsvörun og svörun tölvupósta og netspjalls fyrir fyrirtæki sem vilja ekki missa tengslin við viðskiptavini sína. Munurinn er skýr: Þegar viðskiptavinur fær strax sambandi við manneskju leysast mál hraðar. Misskilningur minnkar. Upplifunin verður jákvæð – jafnvel þegar vandamál koma upp. Á móti sjáum við dæmi þar sem fyrirtæki hafa farið „alla leið í sjálfvirkni“. Þar festast viðskiptavinir í spjallbottum, fá stöðluð svör og upplifa afskiptaleysi því enginn er raunverulega að hlusta. Afleiðingin?Ekki bara pirringur – heldur brostið traust og traust er dýrasta gjaldmiðillinn í þjónustu. Það er áhyggjuefni að mörg fyrirtæki horfa fyrst og fremst á gervigreind sem sparnaðartæki. Ef hægt er að fækka símtölum eða lækka þjónustukostnað um 20–30% virðist ákvörðunin einföld. En það er skammtímahugsun. Ef viðskiptavinur fær ekki þá þjónustu sem hann þarf, þá leitar hann annað. Það kostar margfalt meira að afla nýs viðskiptavinar en að halda í þann sem fyrir er. Þannig getur „sparnaðurinn“ fljótt breyst í tekjutap. Gervigreind er hins vegar ekki vandamálið. Hún er eitt öflugasta verkfæri sem fyrirtæki hafa fengið í áratugi. Hún getur m.a.: Svarað einföldum fyrirspurnum Flokkað erindi Tryggt að ekkert falli á milli skips og bryggju Hún hefur þó sín takmörk: Hún finnur ekki tóninn í rödd viðskiptavinar Hún skynjar ekki óvissu, pirring eða kvíða á sama hátt og manneskja Hún tekur ekki ábyrgð á samskiptum Það gerir fólk. Gervigreind getur tekið við einföldum og endurteknum verkefnum og þannig skapast rými fyrir fólk til að einbeita sér að því sem skiptir raunverulega máli: samskiptum, lausnamiðaðri hugsun og þjónustu sem skapar jákvæða upplifun. Í raun má segja að eftir því sem tæknin verður öflugri, því meira virði verður mannlegi þátturinn. Framtíð þjónustu snýst því ekki um að velja á milli gervigreindar og mannlegrar þjónustu.Hún snýst um að nýta gervigreind til að styrkja mannlega þjónustu. Þjónusta er ekki bara ferli. Hún er upplifun. Upplifun verður best þegar á bakvið hana er manneskja. Höfundur er framkvæmdastjóri Ritara. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gervigreind Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Gervigreind hefur á undanförnum árum umbreytt því hvernig fyrirtæki nálgast þjónustu. Sjálfvirk svör og spjallmenni hafa gert það að verkum að hægt er að afgreiða einfaldar fyrirspurnir hraðar en nokkru sinni fyrr. Fyrir fyrirtæki eykur þetta hagræðingu og bætir tímastjórnun. En í allri þessari þróun gleymist stundum eitt grundvallaratriði: fólk vill enn tala við fólk. Í þjónustu snýst ekki allt um hraða – heldur traust, skilning og tengingu. Þegar viðskiptavinur hefur samband er það sjaldnast eingöngu til að fá svar við einfaldri spurningu. Oft liggur eitthvað meira að baki eins og óvissa, þörf fyrir dýpri skilning og leiðbeiningar. Hvað kostar að missa mannlega snertingu í þjónustu? Samkvæmt alþjóðlegum könnunum vilja yfir 70% viðskiptavina tala við manneskju þegar málið er mikilvægt eða flókið. Þá sýna rannsóknir að fyrirtæki, sem veita góða persónulega þjónustu geta aukið tryggð viðskiptavina um tugi prósenta og hækkað líftímavirði þeirra verulega. Símsvörunarfyrirtæki sjá þetta daglega en þau sinna símsvörun og svörun tölvupósta og netspjalls fyrir fyrirtæki sem vilja ekki missa tengslin við viðskiptavini sína. Munurinn er skýr: Þegar viðskiptavinur fær strax sambandi við manneskju leysast mál hraðar. Misskilningur minnkar. Upplifunin verður jákvæð – jafnvel þegar vandamál koma upp. Á móti sjáum við dæmi þar sem fyrirtæki hafa farið „alla leið í sjálfvirkni“. Þar festast viðskiptavinir í spjallbottum, fá stöðluð svör og upplifa afskiptaleysi því enginn er raunverulega að hlusta. Afleiðingin?Ekki bara pirringur – heldur brostið traust og traust er dýrasta gjaldmiðillinn í þjónustu. Það er áhyggjuefni að mörg fyrirtæki horfa fyrst og fremst á gervigreind sem sparnaðartæki. Ef hægt er að fækka símtölum eða lækka þjónustukostnað um 20–30% virðist ákvörðunin einföld. En það er skammtímahugsun. Ef viðskiptavinur fær ekki þá þjónustu sem hann þarf, þá leitar hann annað. Það kostar margfalt meira að afla nýs viðskiptavinar en að halda í þann sem fyrir er. Þannig getur „sparnaðurinn“ fljótt breyst í tekjutap. Gervigreind er hins vegar ekki vandamálið. Hún er eitt öflugasta verkfæri sem fyrirtæki hafa fengið í áratugi. Hún getur m.a.: Svarað einföldum fyrirspurnum Flokkað erindi Tryggt að ekkert falli á milli skips og bryggju Hún hefur þó sín takmörk: Hún finnur ekki tóninn í rödd viðskiptavinar Hún skynjar ekki óvissu, pirring eða kvíða á sama hátt og manneskja Hún tekur ekki ábyrgð á samskiptum Það gerir fólk. Gervigreind getur tekið við einföldum og endurteknum verkefnum og þannig skapast rými fyrir fólk til að einbeita sér að því sem skiptir raunverulega máli: samskiptum, lausnamiðaðri hugsun og þjónustu sem skapar jákvæða upplifun. Í raun má segja að eftir því sem tæknin verður öflugri, því meira virði verður mannlegi þátturinn. Framtíð þjónustu snýst því ekki um að velja á milli gervigreindar og mannlegrar þjónustu.Hún snýst um að nýta gervigreind til að styrkja mannlega þjónustu. Þjónusta er ekki bara ferli. Hún er upplifun. Upplifun verður best þegar á bakvið hana er manneskja. Höfundur er framkvæmdastjóri Ritara.
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar