Disabled Women and Violence: Access to Justice Eliona Gjecaj skrifar 5. desember 2023 09:00 Violence against disabled women is a major human rights concern. Of grave concern is the fact that disabled women are at a higher risk than other women of experiencing violence, that they experience violence for longer periods of time than non-disabled women, and that they experience a wider range of forms of violence. While a large body of research on violence against disabled women exists internationally, in Iceland the number has been growing and covering different aspects of such violence (Snæfríðar-Gunnarsdóttir et al. 2023; Gjecaj et al. 2023; Arnalds and Snæfríðar-Gunnarsdóttir 2013; Bergsveinsdóttir 2017; Haraldsdóttir 2017; Traustadóttir and Snæfríðar-Gunnarsdóttir 2014; Snæfríðar-Gunnarsdóttir and Traustadóttir 2015). To date, research focusing on access to justice for disabled women who have been subjected to violence remains surprisingly sparse. Drawing from my current research study, which is based in Iceland and aims to deepen understanding and expand knowledge of this topic, I provide below some findings and recommendations which can inform initiatives to enhance access to justice for disabled women: Lack of reporting violence: Most of the disabled women interviewed for this study did not report the violence they experienced. Main reasons were lack of accessibility to do so, they knew they were not seen as being credible, and because of fear of potential media emphatic portrayals of their disability as well as the dismissive and imposing shame reactions by the community overall. Raising awareness throughout the society and media outlets is necessary to educate and address the negative connotations attached to disability and disabled people. Positive actions must be taken by the government to ensure disabled women that their voice matters, will be heard and believed across the justice structures. Importance of Rights Protection Officers. Their role is crucial to protect the rights of disabled women when reporting and/or prosecuting violence. Their help in seeking supports and reasonable accommodations to meet the needs of the disabled woman is essential. In addition, they play a key role in informing other justice workers in how to facilitate and accommodate disabled women who report violence. The involvement of Rights Protection Officers is not obligatory but should be strengthened. Lack of clarity about the need to provide reasonable accommodations. While Rights Protection Officers can be called upon to identify and recommend individually- tailored adjustments, there is no clear obligation on justice staff to accept their recommendations and provide reasonable accommodations. It is recommended that that this problem is addressed and that the reasonable accommodation duty be included expressly and clearly explained in relevant investigation and prosecution guidelines. This would be in line with the requirements of the CRPD. Lack of disability-based-rights training for all those involved in administrating, leading, and executing the justice system. The current limited training given to police and judges is not sufficient nor adequate. Stronger measures in terms of training, reasonable accommodations, social understanding of disability, the intersection of disability and gender, and disability human rights, are needed to ensure disabled women’s access to justice. Only by ensuring appropriate training and awareness-raising can the human rights principles and values of the CRPD be firmly embedded across the Icelandic justice system. Access to justice should rest on systematic protections, not accident or happenstance. It is therefore timely for the government to redouble its efforts to ensure the provision of effective access to justice for disabled women seeking redress for violence against them. It could make important progress to this end by taking action on these recommendations. Höfundur er doktorsnemi í fötlunarfræðum við HÍ. Greinin er birt í tengslum við alþjóðlegt 16 daga átak gegn kynbundnu ofbeldi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein 16 daga átak gegn kynbundnu ofbeldi Kynferðisofbeldi Mest lesið Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Alvarleg og viðvarandi hernaðarógn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland skrifar Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hversu rík erum við í raun? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Svona gera menn ekki Halldór Auðar Svansson skrifar Skoðun Námsefnisgerð: Nýtum það sem þegar er til Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Jájájá ... dæsti ráðherrann Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Látum hina borga Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Violence against disabled women is a major human rights concern. Of grave concern is the fact that disabled women are at a higher risk than other women of experiencing violence, that they experience violence for longer periods of time than non-disabled women, and that they experience a wider range of forms of violence. While a large body of research on violence against disabled women exists internationally, in Iceland the number has been growing and covering different aspects of such violence (Snæfríðar-Gunnarsdóttir et al. 2023; Gjecaj et al. 2023; Arnalds and Snæfríðar-Gunnarsdóttir 2013; Bergsveinsdóttir 2017; Haraldsdóttir 2017; Traustadóttir and Snæfríðar-Gunnarsdóttir 2014; Snæfríðar-Gunnarsdóttir and Traustadóttir 2015). To date, research focusing on access to justice for disabled women who have been subjected to violence remains surprisingly sparse. Drawing from my current research study, which is based in Iceland and aims to deepen understanding and expand knowledge of this topic, I provide below some findings and recommendations which can inform initiatives to enhance access to justice for disabled women: Lack of reporting violence: Most of the disabled women interviewed for this study did not report the violence they experienced. Main reasons were lack of accessibility to do so, they knew they were not seen as being credible, and because of fear of potential media emphatic portrayals of their disability as well as the dismissive and imposing shame reactions by the community overall. Raising awareness throughout the society and media outlets is necessary to educate and address the negative connotations attached to disability and disabled people. Positive actions must be taken by the government to ensure disabled women that their voice matters, will be heard and believed across the justice structures. Importance of Rights Protection Officers. Their role is crucial to protect the rights of disabled women when reporting and/or prosecuting violence. Their help in seeking supports and reasonable accommodations to meet the needs of the disabled woman is essential. In addition, they play a key role in informing other justice workers in how to facilitate and accommodate disabled women who report violence. The involvement of Rights Protection Officers is not obligatory but should be strengthened. Lack of clarity about the need to provide reasonable accommodations. While Rights Protection Officers can be called upon to identify and recommend individually- tailored adjustments, there is no clear obligation on justice staff to accept their recommendations and provide reasonable accommodations. It is recommended that that this problem is addressed and that the reasonable accommodation duty be included expressly and clearly explained in relevant investigation and prosecution guidelines. This would be in line with the requirements of the CRPD. Lack of disability-based-rights training for all those involved in administrating, leading, and executing the justice system. The current limited training given to police and judges is not sufficient nor adequate. Stronger measures in terms of training, reasonable accommodations, social understanding of disability, the intersection of disability and gender, and disability human rights, are needed to ensure disabled women’s access to justice. Only by ensuring appropriate training and awareness-raising can the human rights principles and values of the CRPD be firmly embedded across the Icelandic justice system. Access to justice should rest on systematic protections, not accident or happenstance. It is therefore timely for the government to redouble its efforts to ensure the provision of effective access to justice for disabled women seeking redress for violence against them. It could make important progress to this end by taking action on these recommendations. Höfundur er doktorsnemi í fötlunarfræðum við HÍ. Greinin er birt í tengslum við alþjóðlegt 16 daga átak gegn kynbundnu ofbeldi.
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun