Workers have the right to decide their own fate in negotiations Ian McDonald skrifar 2. desember 2022 08:01 My name is Ian and I work in a manufacturing job in Iceland. I am a member of Efling Union, and I also sit on the union’s negotiations committee. My job is many levels of management below the executives and the CEOs. I am one of the people who make a product which is then sold for a massive profit by the company where I work. My labor is essential to this continued profitability. As is the labor of everyone I work with, and everyone else in my position at other companies. That labor is the subject of a calculation by employers, which can be boiled down to a single sentence: “What is the absolute bare minimum we can pay this employee to stop him from not taking the job in the first place or from walking out of the door?” I have spent a long time in that position, where my only choices were to try and justify a pay raise to those same people making that calculation, or to wait and hope that other people win some kind of distant fight behind closed doors for any shred of leniency and support. That has now changed. Attending negotiations meetings with employers is the first time that I have been able to sit down and look a person in the eye while they tell us that we don’t deserve to be paid a living wage. For the longest time, we have been lied to that wage increases and other concessions are unaffordable and unrealistic. Until now, we have had no recourse to fight this narrative. No way to tell a truth to that lie. Yet, the idea that a wage increase is unaffordable by corporations is absolutely, fundamentally untrue. Perhaps that is why SA have not brought up that argument in the negotiations with Efling up to this point. Maybe SA knows that the moment they do, they would be confronted by the immense profits of the companies they represent and the entire edifice would crumble. We live in a time where every year gets harder and harder for us to merely exist. Where every paycheck goes less and less far. For far too long we have been deliberately removed and excluded from the very process which determines our quality of life. We have not been considered important enough to even be in the room. Just a number in a calculation. That is changing now. I look forward to continuing my work in the Efling negotiations committee with my brave fellow Efling workers. The author is an immigrant worker in manufacturing in Iceland and member of the Efling negotiations committee. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kjaramál Kjaraviðræður 2022 Mest lesið Einfalt er best Linda Jónsdóttir Skoðun Börnin okkar eiga skilið nýeldaðan mat, ekki verksmiðjumat Sigrún Elísabet Unnsteinsdóttir Skoðun Íslensk útgerð í hættu vegna olíu – en lausnin gæti vaxið á ökrum Sigurpáll Ingibergsson Skoðun Dánaraðstoð – byggð á fótfestu eða á hálum ís? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Gervigreind leysir ekki mannlega þjónustu af hólmi – hún gerir hana verðmætari Ingibjörg Valdimarsdóttir Skoðun Valdið færi annars til Brussel Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun Glansmynd eða staðreyndir: um loftslagsárangur Svíþjóðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Þegar biðlistinn víkur fyrir tímabundnum lausnum Eva Þorsteinsdóttir,Katrín Haukdal Magnúsdóttir Skoðun Lærum af sögunni: Segjum NEI við ESB! Jón Gerald Sullenberger Skoðun Skoðun Skoðun Sósíalistar skila ekki auðu í húsnæðismálum Kópavogs Markús Candi skrifar Skoðun Heilbrigðiskerfi framtíðarinnar Ólafur Eysteinn Sigurjónsson skrifar Skoðun Gervigreind leysir ekki mannlega þjónustu af hólmi – hún gerir hana verðmætari Ingibjörg Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð – byggð á fótfestu eða á hálum ís? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Íslensk útgerð í hættu vegna olíu – en lausnin gæti vaxið á ökrum Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Glansmynd eða staðreyndir: um loftslagsárangur Svíþjóðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Þegar biðlistinn víkur fyrir tímabundnum lausnum Eva Þorsteinsdóttir,Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar Skoðun Börnin okkar eiga skilið nýeldaðan mat, ekki verksmiðjumat Sigrún Elísabet Unnsteinsdóttir skrifar Skoðun Valdið færi annars til Brussel Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hlustað á Bítlakynslóðina Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Einfalt er best Linda Jónsdóttir skrifar Skoðun Spekileki og ástríða í Kópavogi Ómar Stefánsson skrifar Skoðun Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Nýju fötin keisarans og „óráð“ forsetans Ágúst Kvaran skrifar Skoðun Að breyta lofti í stein Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Niðurlæging Íslensku Hamingjuþjóðarinnar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lærum af sögunni: Segjum NEI við ESB! Jón Gerald Sullenberger skrifar Skoðun Er fangelsismálastofnun með dómsvald? Tómas Ingvason skrifar Skoðun Litlir karlar sem leiðist lýðræði Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Ósýnilega skeiðið á vinnumarkaði Ingibjörg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Fátækt – í boði stjórnvalda með samþykki verkalýðsforustu Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Vantraustið og hinn venjulegi Íslendingur – hverjum á ég að trúa? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Góð áminning um sanngirni Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Lausnir vegna lélegra loftgæða í Reykjavík Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Reykjavík er Eiður Smári árið 1998 Bjarni Guðjónsson skrifar Skoðun Kveikjum neistann í Lindaskóla Margrét Ármann,Nanna Þóra Jónsdóttir skrifar Skoðun Fjarlækningar spara nú þegar fjármuni – og tíma Ragna Hlín Þorleifsdóttir,Jenna Huld Eysteinsdóttir skrifar Skoðun Byrjum á byrjuninni – Framboð, ekki bara fjármögnun Hilmar Halldórsson skrifar Skoðun Enn ein hringekja vegatollaumræðu Runólfur Ólafsson skrifar Skoðun Hlaðborð gæluverkefna Helgi Áss Grétarsson skrifar Sjá meira
My name is Ian and I work in a manufacturing job in Iceland. I am a member of Efling Union, and I also sit on the union’s negotiations committee. My job is many levels of management below the executives and the CEOs. I am one of the people who make a product which is then sold for a massive profit by the company where I work. My labor is essential to this continued profitability. As is the labor of everyone I work with, and everyone else in my position at other companies. That labor is the subject of a calculation by employers, which can be boiled down to a single sentence: “What is the absolute bare minimum we can pay this employee to stop him from not taking the job in the first place or from walking out of the door?” I have spent a long time in that position, where my only choices were to try and justify a pay raise to those same people making that calculation, or to wait and hope that other people win some kind of distant fight behind closed doors for any shred of leniency and support. That has now changed. Attending negotiations meetings with employers is the first time that I have been able to sit down and look a person in the eye while they tell us that we don’t deserve to be paid a living wage. For the longest time, we have been lied to that wage increases and other concessions are unaffordable and unrealistic. Until now, we have had no recourse to fight this narrative. No way to tell a truth to that lie. Yet, the idea that a wage increase is unaffordable by corporations is absolutely, fundamentally untrue. Perhaps that is why SA have not brought up that argument in the negotiations with Efling up to this point. Maybe SA knows that the moment they do, they would be confronted by the immense profits of the companies they represent and the entire edifice would crumble. We live in a time where every year gets harder and harder for us to merely exist. Where every paycheck goes less and less far. For far too long we have been deliberately removed and excluded from the very process which determines our quality of life. We have not been considered important enough to even be in the room. Just a number in a calculation. That is changing now. I look forward to continuing my work in the Efling negotiations committee with my brave fellow Efling workers. The author is an immigrant worker in manufacturing in Iceland and member of the Efling negotiations committee.
Gervigreind leysir ekki mannlega þjónustu af hólmi – hún gerir hana verðmætari Ingibjörg Valdimarsdóttir Skoðun
Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun
Þegar biðlistinn víkur fyrir tímabundnum lausnum Eva Þorsteinsdóttir,Katrín Haukdal Magnúsdóttir Skoðun
Skoðun Gervigreind leysir ekki mannlega þjónustu af hólmi – hún gerir hana verðmætari Ingibjörg Valdimarsdóttir skrifar
Skoðun Íslensk útgerð í hættu vegna olíu – en lausnin gæti vaxið á ökrum Sigurpáll Ingibergsson skrifar
Skoðun Þegar biðlistinn víkur fyrir tímabundnum lausnum Eva Þorsteinsdóttir,Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Börnin okkar eiga skilið nýeldaðan mat, ekki verksmiðjumat Sigrún Elísabet Unnsteinsdóttir skrifar
Skoðun Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar
Skoðun Vantraustið og hinn venjulegi Íslendingur – hverjum á ég að trúa? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Góð áminning um sanngirni Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar
Skoðun Fjarlækningar spara nú þegar fjármuni – og tíma Ragna Hlín Þorleifsdóttir,Jenna Huld Eysteinsdóttir skrifar
Gervigreind leysir ekki mannlega þjónustu af hólmi – hún gerir hana verðmætari Ingibjörg Valdimarsdóttir Skoðun
Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun
Þegar biðlistinn víkur fyrir tímabundnum lausnum Eva Þorsteinsdóttir,Katrín Haukdal Magnúsdóttir Skoðun